مجموعه آثار عطار

بنادر گر ترا دادند اين خير
که گشتي همقدم با شيخ در سير

چو بينا باشد آن شيخ يگانه
ترا در حال گرداند روانه

بود در خاطرش که گشت واصل
ولي زين ره ندارد هيچ حاصل

اگر در خاطر آرد کو کسي هست
تمامت راهها را او فروبست

در اين ره هر که او جائي بماند
بدان کو خاک بر سر مي فشاند

بغير حق هر آنچه فرا پيش
تلي دان اي برادر در ره خويش

بهر چيزي که از حق باز ماني
حقيقت دان که تو در بند آني

چو کردي ترک طبع و ترک عادت
نماند در تو خود خواه و ارادت

ندارد آگهي ز اقوال و احوال
بود چون مرده در دست غسال

در آن حالت که بود که باشد او خوش
مراعاتش کند محبوب دلکش

بدو کن اقتدا در جمله کارت
که تا ضايع نگردد روزگارت

در آنشب خواجه ما شد بمعراج
نهاد او بر سرش از بندگي تاج

همه گشته ز جمعيت چو يکجان
بفقر و مسکنت در گشته اخوان

همه در نيستي فقر مسکين
شده آزاد از تلوين و تمکين

بصورت اهل صورترا نگهدار
که ما تا خود ترا آريم در کار

همان صحبت حوالت با نماز است
در آن حالت که ما را با تو راز است

تو آن شکرانه کردن کي تواني
مگر در عجز خود را باز داني

دوم فرقه از ايشان اوليا دان
بود داخل در ايشان اهل ايمان

بهر وقتي و هر دور و زماني
بود صاحبدلي در هر مکاني

هر آن يک را که شد دنيا ز دستش
توگوئي پا و سر در هم شکستن

ترا در اربعينت پير بايد
که هر خواب ترا تعبير بايد

اگر بي پير باشد اربعينت
بور شيطان در او يار و معينت

بمعني چون شوي همراه و حاضر
بود پيوسته پيرت در تو ناظر

شب اول دو صد در هم خورش کن
بدان خوردن تنت را پرورش کن

همان پنجه مقرر تا ب آخر
که تا ضعفي نگردد در تو ظاهر