مجموعه آثار عطار

نشسته عشق او در جان عطار
بگويد سر او را برسر دار

همه ديوند در صورت چو آدم
بصد باره ز اسب و گاو و خر کم

به ظاهر جان اگر بيني دريشان
وليکن در حقيقت مرده شان دان

محمد گفت کاصحابم نجومند
گهي در مکه و گاهي به رومند

بدين معني هميشه در جهانند
ز نسل و نسبت يک خاندانند

تمام اوليا در آن کتابند
ولي اين سر اکنون نه نمايند

نداري در حقيقت ديده ديد
گرفتي راه بي راهي به تقليد

چه خواهي گفت اندر روز محشر
که کردي رخنه در دين پيمبر

چو گم کردي تو ره کي راه يابي
تو کي راه همه در چاه يابي

برو عطار اين سر را نگه دار
که اغيارند در آفاق بسيار

چه جوش عشق باشد در روانم
مگر اين عشق دارد قصد جانم

چه سنجد قطره ها در پيش دريا
خداوندا تو اي دانا و بينا

توي در راه حق پشت و پناهم
توي اندر معاني پادشاهم

مقام عشق باشد در همه جا
و از او خالي نباشد هيچ مائوا

بهر جائي که باشي در حضور است
ولي نادان ز سر عشق دور است

ز عشق مرتضي يابي تو بهره
روي در بحر وحدت همچو قطره

ز عشق مرتضي گر در خروشي
ز دستش شربت کوثر بنوشي

در او بيني حقيقت نور معني
برون آئي ز فکر و کذب و دعوي

که پير تست مظهر بس عجايب
در او بيني تو آثار غرايب

مرا در عشق پير راه او شد
درين ره سالکان را شاه او شد

تو او را پير ره دان در طريقت
تو او را مظهر حق دان حقيقت

توي اندر ميان جان هويدا
توي از راه معني در زبانها

توي ايمان توي غفران تو در جان
توي سرور توي شاه و تو سلطان

بدشت ارژنه سلمان ترا خواند
در آندم کو بدست شير درماند

شدي حاضر رهاندي از بلايش
تو بودي در ره دين رهنمايش