جوهر الذات عطار

تو گفتي ني همه او گفت اينجا
در اسرار کل او سفت اينجا

تو گفتي ني همه او گفت در دل
که تا مقصود او گردد بحاصل

تو گفتي ني همه او گفت در جان
ترا بنمود روي خويش اعيان

اگر مرد شهي منگر در اينراه
حقيقت اندر اينجا جز رخ شاه

دلت آگاه و جان آگاه مانده
در آخر کل عيان شاه مانده

دلت آگاه شد از جان جان نيز
در اينجا يافته جانان عيان نيز

وصال يار داري در عيان تو
بديدي کام اينجا رايگان تو

جدائي نيست اکنون و يکي آي
حقيقت در جدائي بيشکي آي

از آن امروز در هر دو جهاني
که هم کوني و هم عين مکاني

از آن امروز پير راز بيني
که هستي بيگمان و در يقيني

اگر چه از خودي امروز پيدا
حقيقت محو شد در جان جانها

چنان مستم از اويش بي مي خم
که از مستي شدي در جزو و کل گم

چنان مستم که هستم در يقين او
چو او اينجاست ما را گفت و هم گو

اناالحق ميزند کو خويش ديدست
ابا خود باز در گفت و شنيدست

بحکم شرع خواهد کشت دلدار
مرا تا در يکي گردم نمودار

بکش جانا که رازت گفته ام من
در اسرار اينجا سفته ام من

چو رازت کردم اينجا آشکاره
بکن در عشقم اينجا پاره پاره

تو هستي عاشق و معشوق در ذات
طلبکار تو اينجا جمله ذرا

دمي وصلي تو بنمائي در اين سر
که ني اندازي اينجاگه يقين سر

ز عشق ذات کار خويش کرده
همه ذرات را در پيش کرده

بجز روي تو هر جائي نديدند
همه در پيش رويت ناپديدند

کجا دانم در اينجا شرح آن داد
ولي پيش رخت خواهيم جان داد

تو شد کلي ز عشق ناز سرباز
يکي در کوي عشقت گشته سرباز

تو شد وز تو اناالحق گفت اينجا
در اسرار تو او سفت اينجا

تو شد وز تو اناالحق گفت درديد
يکي شد در عيان سر توحيد