جوهر الذات عطار

چو ميداني که اين ناگفتني است
در اسرار کل ناسفتني است

اگر اسرار ميگوئي دگر بار
مگو با هيچکس اينجا در اسرار

چو پنهان کردمم پنهان کن اينجا
نظر در قربت جانان کن اينجا

همه اندر ادب بايد نمودن
در کل با ادب بايد گشودن

همه در سر توحيدم بيانست
وليکن هر کس اين سر کي بدانست

منم امروز بيشک بنده دوست
حقيقت مغز معني ديده در پوست

منم شاه و منم بنده حقيقت
ولي عزت يقينم در شريعت

شوي و باز بيني روي جانان
سوي اصل يقين در کوي جانان

همه اوئي و در وي بي نشان شو
حقيقت تو ز بود خود نهان شو

نظر کردند و در خود يار ديدند
اگر چه رنج با تيمار ديدند

اگر فاني شوي در عين باقي
ترا دلدار خواهد بود ساقي

خراباتي است دنيا پر ز غوغا
در او هر لحظه صد شور است و شرها

خراباتي است دنيا تا بداني
در او پيدا همه راز نهاني

ولي شادي جان از بهر ديد است
که جان پيوسته در گفت و شنيداست

دم عين حقيقت شرع افتاد
همه در شرع شد تقرير و بيناد

شريعت کرد آگاهم ز اسرار
که من در خويش مي بينم رخ يار

شريعت يافتم تا يار ديدم
رخ دلدار در خود باز ديدم

شريعت يافتم در ديدن جانان
يکي گشتم من از توحيد جانان

شريعت برتز از کون و مکانست
در او تقوي ببين گر جان جانست

همه شرعست تقوي شاه ديدن
در اينجا بيشکي آن ماه ديدن

همه شرعست و تقوي در يقين باز
بداني آخر کار اين همه راز

بسي گفتي ز سر وحدت يار
رسيدي اينزمان در قربت يار

بسي گفتي ز سر ذات جانان
نمودي در عيان ذرات جانان

بسي گفتي و ديدي عين مقصود
در اينجاگه بکل ديدار معبود

همه اسرارها اينجا پديداست
رخ جانان در اين پيدا بديد است