جوهر الذات عطار

مگو اسرار کل تا آخر کار
نمائي در سوي هيلاج ديدار

تو داري نام و هست اينجا نشان او
در اين نقش فنايت جان جان او

تو با جانان و جانان با تو در کار
تو اينجا از غمش افتاده خوار

تو در کون و مکان امروز ياري
که عين سالکان را غمگساري

تو در کون و مکان امروز شاهي
ز تو پيدا شده سر الهي

تو در کون و مکان بود خدائي
که داري با حقيقت آشنائي

جهانت اينزمان در پيش هيچست
که ميداني که نقش هيچ هيچست

در آخر صورت و معني هم از اوست
حقيقت دنيي و عقبي هم از اوست

اگر خواهي که گردي صاحب راز
در آخر شرع جوي و ياب کل باز

تواصل تن نه همچون اصل جان ياب
تو جان حق در اينجاگه عيان ياب

چو تن دانست ايندم شرح رازش
دگر در بيهده مگذار بازش

حقيقت چند منزل کرد بايد
حقيقت راه در دل کرد بايد

اگر دل ميشناسي در صفا تو
درون را بين ز نور انبيا تو

همه جانها در اينجا راز بينند
همي خواهند کو را باز بينند

سخن بسيار رفت از کفر و دين باز
کنون اين است در عين اليقين باز

نظر کن در ره احمد هميشه
که اينجاگه نبيني بد هميشه

کسي اينجا نجاتي يافت از نار
که راه شرع را بسپرد در کار

شد و تقوي در اينجا باز ديد او
بنور شرع و تقوي راز ديد او

تو از ظاهر چو جانان يافتستي
در اينجا راز پنهان يافتستي

جزاي فعل نيک و بد چو پيداست
حقيقت نيک و بد در صورت ماست

هميشه در سلوک انبيا باش
ز طاعت دائما عين صفا باش

تو از طاعت بيابي ديد محبوب
اگر طاعت شوي در عشق مطلوب

بطاعت انبيا در شان گشادند
از آن اسرار بينان جمله شادند

نگنجد مکر و خودبيني در اين راز
ز کم بيني خود دريابي اين راز

مني آورد وينجا در مني شد
يقين زو نور صدق و روشني شد