جوهر الذات عطار

درون را با برون گردان مصفا
براي اسم و گم شو در مسما

درون را با برون کن غرق در نور
که تا باشي بکل نور علي نور

بخواه از حقتعالي او يقينت
از او ميخواه در عين اليقينت

از او خواه اينجا در حقيقت
که تا پيدا نمايد ديد ديدت

از او او بين اگر تو راز داني
که او در خويشتن مي باز داني

از او او بين که او آمد وجودت
نمود خويش در صورت نمودت

تو او در خود نگر اينجا حقيقت
درون تست پيدا ديد ديدت

تو اوئي او تو ناداني در اسرار
کنون از سر کل اينجا خبردار

بتو پيداست اينجا هر چه ديدي
خدائي اينزمان در ديد ديدي

حقيقت گوئي و هم در مکاني
يکي اندر يکي و جان جاني

از اول تا باخر در تو موجود
حقيقت کل توئي اسرار معبود

حقيقت در خدائي خدا تو
ز يکتائي خود هستي لقا تو

تو منصوري چرا در خود نه بيني
همه خود بين اگر صاحب يقيني

تن تو واصلست اي کار ديده
در اينجاگه حقيقت باز ديده

بسي ميگوئي از وصل نمودار
توئي بيشک يقين در کل اسرار

تو اصلي اينزمان در کل اشيأ
درون جزو و کل پنهان و پيدا

تو اصل ذاتي و عين صفاتي
در اينجا يافته اعيان ذاتي

تو اصل ذاتي و در سر بيچون
بسي درها فشاندي بيچه و چون

تو اصل ذاتي و در کون گشتي
کنون اندر مکان آگاه گشتي

ز ذات تست چندين در و جوهر
که تو افشانده بيحد و بيمر

چه ذاتست اينکه يکي در يکي است
همه عطار اينجا بيشکي است

بدو گفتا اگر هستي خبردار
مبين چيزي دگر در خود نظر دار

بجز خود هيچ منگر تا بداني
که در عين صور هر دو جهاني

ازل را با ابد بيني چو عطار
اگر بيني خدا در خود نگهدار

نديدي کار اينجا و نديدي
تو او را زانکه در خود آرميدي