جوهر الذات عطار

تو ديداري از آن اندر همه نور
توئي اينجايگه در جمله مشهور

تو ديداري از آني در جهان فاش
درونت را عيان ديديم نقاش

تو ديداري از آن نور تجلي
عيان در تست کل ديدار مولي

تو ديداري از آن در روشنائي
تو داري اينزمان ديد خدائي

تو ديداري که در جمله يقيني
حقيقت جملگي اينجا تو بيني

بتو پيداست اينجا جسم و جانم
ز تو شد در عيان عين العيانم

زهي ديدار تو جان کرده روشن
فتاده نور تو در هفت گلشن

مکانت روشنست از نور خود بين
حقيقت نور خود در نور خود بين

مکانت روشن و اعيان تو بودي
در اين نقش فنا دائم تو بودي

در اين نقش فنائي ايندم اظهار
ز تو اسرار کل اينجا پديدار

در اين نقش فنائي ايندم اظهار
ز تو اسرار کل اينجا پديدار

در اين نقش فنائي اينزمان تو
گذشته از همه کون و مکان تو

بتو پيداست عقل و جان و ادراک
تو خورشيدي فتاده در سوي خاک

بتو پيداست وز تو راز بينم
ز تو هر چيز در خود باز بينم

بتو عطار اينجاگه نموداست
که در تو ديد پاک الله بود است

صفات ديده کردي آشکاره
کز او داري تو در عالم نظاره

صفات ديده موجود است در ذات
حقيقت نقش بسته جمله ذرات

صفات ديده اينجا مصطفي يافت
در آن ديد حقيقت کل خدا يافت

سخن از ديده گفتم در لقا من
نمودم پيش هر کس رازها من

سخن از ديده خواهم گفت اينجا
در اسرار خواهم سفت اينجا

سخن از ديده شد اينجا عيانم
در اينجا بنگري شرح و بيانم

در اينجا راز کل پيداست آخر
حقيقت ذات کل اينجاست آخر

در اينجا راز بيچون باز يابي
ز گنجشک خودت شهباز يابي

حقيقت چون سخن از ديده شد باز
مراد کل در اينجا ديده شد باز

بچشم صورت و دل در مکانم
گذشته من ز کون اندر مکانم