جوهر الذات عطار

دل عطار مقصودش همين بود
که احمد در درونش پيش بين بود

دل عطار در بود محمد (ص)
يقين اسرار منصور و مؤيد

بنور او شدم واصل بعالم
که گفتم در عيان سر دمادم

قدم را راست دار و راستي کن
ز احمد شب و روز در خواستي کن

مراد آنست سالک را در اين سر
که حق يابد درون خويش ظاهر

مراد آنست سالک را در اين ديد
که تا کلي يکي گردد ز توحيد

مراد آنست سالک آخر کار
شود در جزو و کل او جملگي يار

مراد عاشق از معشوق اينست
که آخر ديد کلي در يقين است

بوصل دوست اينجا گه رسد باز
در اينجا گه ابي صورت شود باز

نظر را باز کن در منزل تن
که خواهد شد ره تاريک روشن

خبر ياب اي دل و جان ز آشنائي
تو در اعيان يکي و با خدائي

تو در عين خدائي مي نداني
که بيشک از خدا هر دو جهاني

توئي ذات و خبر از خود نداري
که در ديدار جانان جمله ياري

توئي ذات و خبر از خويشتن ياب
خدا را در حقيقت خويشتن ياب

تو جزوي در تو کل موجود پيداست
تو هستي بنده و معبود پيداست

يکي بين هر دو عالم در درونت
حقيقت شاه هر دو رهنمونت

يکي بين هر دو عالم را تو در دل
اگر بيني يکي هستي تو واصل

يکي بين هر دو عالم را تو در جان
درون جان چو اعيانست جانان

خدا کن بود او در بود خود باز
حقيقت آنگهي شو صاحب راز

خدائي کن در اينجا خود فنا کن
پس آنگاهي سر و پايت خدا کن

حقيقت همچو منصورت يکي بين
همه حق گرد و حق را در يکي بين

حقيقت همچو او بردار شوق آي
همه عالم در اينجا راز بنماي

درون جانست ني در پوست ايدل
ز جان کن عاقبت مقصود حاصل

خطابت ميکند در جان يقين يار
هميگويد ترا اين سر ز اسرار

جمال من نديده غافلا تو
در اينجا گاه اي بيحاصلا تو