167906 مورد در 0.08 ثانیه یافت شد.
بوستان سعدي
يکي بر سرش خسرواني کلاه
چرا برفشانند در رقص دست؟
زباني دلاويز و قلبي سليم
نظر کرد در صفه بارگاه
ز ما بندگانت چه آمد پسند؟
يکي حرف در وي نياموختي
که در چنبر عنکبوتي فتاد
نيايد به مردانگي در کمند
پياده سپر در سپر بافتيم
همي بگذرانيد پيلک ز پيل
اگر جبرئيلت نبيند رواست
براي دو جو دامني در بريخت
گذشتيم بر طرف خرماستان
فرج ديد در سر تراشيدنش
نصيحت نگيرد مگر در خموش
به بي دانشي پرده ندريدمي
به عيبش فتادند در پوستين
به غربت بگرداندش در ديار
که بازارگاني غلامي خريد
تصرف مکن در کژو راستم
مگر فيلسوفي ز يونان زمين
که تخم تو در خاک مي پرورند
ز واماندگان پرس در آفتاب
که در کاروانند پيران سست
وليکن ز معني ندارم خبر
بغلها چو مردار در آفتاب
در اين سايه گسترپناه آمدم
جوانان نشستيم چندي بهم
که در عيش شيرين برانداختي
قدر ميوه در آستينش نهد
که هيچش به سامان نشد کارها
وگرنه بخواهم ز پروردگار
خداوندگاران قلم در کشند
گلستان سعدي
رسيد از دست محبوبي بدستم
ترسمت پر نياوري دستار
يونس اندر دهان ماهي شد
که در آفرينش ز يک گوهرند
بي وسيلت مگرد پيرامن
تا در صف بندگان نشينم
ترک فرمان دليل حرمانست
برنجد دل هوشمندان بسي
چرا در چاه کنعانش نديدي
پشت بر قبله ميکنند نماز
ز آشنايان فراغتي دارند
بعسل در بماند پاي مگس
دختر خود بکفشدوزي داد