167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
که با او عاقبت را باز ديدم
همه ذرات را در کوي جانان
چو من گردد يقين در دوست سرباز
چو منصورش در اينجا گاه بردار
در اين مر ني ترا لعنت نمودي
ضعيف و ناتوان و خوار و مسکين
از آن حضرت بکل آواره مانده
نميديدي تو اين سر را خود از پيش
بمانده خوار و رسواي جهاني
که دمدم يافتي لعنت در اينجا
که رسوا مانده اندر جهان تو
در اين لعنت کنون افتاده زار
که تا ايندم تو در اندوه و دردي
که گر تو مي نداني خود بر اين در
از آن اينجايگه بي راز ماندي
نکردم سجده رادر عشق آدم
که ميدانستم اين سر آندم آنجا
در آنجا لعنت خود باز ديدم
بهرزه دانم اينجا گفت با گو
چه غم دارم چو ميدانم همه اوست
که اندر لعنتم در قربت او
که در لعنت يکي ديدم ز توحيد
و ز آن لعنت مرا مقصود حاصل
مرا چه غم ز لعنت بايدم آن
مرا هر لحظه صد اسرار پنهانست