جوهر الذات عطار

ز فردا چند گوئي دل يقين ياب
تو مر امروز در خود پيش بين ياب

در اين وصل ار بيايي روي آن ماه
ز ني بالاي نه قبه تو خرگاه

حقيقت اندر اينجا ديد ديدست
عيان چون يار در گفت و شنيدست

هر آنکو نقد را کز دست نگذاشت
در اينجا گه وصال او خبر داشت

بنقد امروز دستي بر فشانيم
که نقد امروز در روي جهانيم

بنقد امروز کام اينجاست پيدا
جمال جان جان در دل هويدا

زهي اسرار ما اسرار دان کيست
که در يابد که اينجا جان جان کيست

حقيقت اينکه با آخر رسيده است
در او اعيان کل اينجا بديدست

بهمت عقل اگر چه بس بلند است
هميشه گفت او در چون و چند است

بيان ما همه از عشق يار است
در آن اسرارهائي بيشمار است

بيان ما هه از عشق جانانست
حقيقت در يکي اسرار اعيانست

بيان ما همه از لامکانست
يقين در وي حقيقت جان جانست

يقين ما نداند جز که عاشق
که باشد در بيان عشق صادق

بيان ما نداند جز يکي بين
که باشد در يکي اش کفر يا دين

اگر کافر شوي در عشق دلدار
حقيقت باز يابي سر اسرار

اگر کافر شوي در عشق جانان
ببيني جان جان اينجا تو اعيان

اگر کافر شوي در عشق آنماه
بيابي ناگهان آن ماه خرگاه

اگر کافر شوي در آخر کار
براندازي حجاب از خود بيکبار

اگر کافر شوي مانند منصور
بشرع اينجا شوي در کفر مشهور

اگر کافر شوي چون او يکي تو
خدا در بت ببيني بيشکي تو

اگر کافر شوي در عين مستي
تو چندي اندر اينجا بت پرستي

اگر کافر شوي چون شيخ صنعان
تو گردي عاقبت در کل مسلمان

توئي کافر وليکن بيخبر تو
نمي بيني بت خود در نظر تو

بت خود بين اگر چه کافري تو
که بيشک در ره و هم رهبري تو

بت خود بين و بنگر بت پرستت
چرا در دير دل غافل شدستت