جوهر الذات عطار

ز شاگردان نظر کن نور مه تو
که تا ببيني در اينجا نور شه تو

ز شاگردان نظر کن در قلم باز
قلم زن هر چه ميخواهي رقم باز

ز شاگردان نظر کن سوي بالا
نظر کن بعد از آن در ديد الا

ز شاگردان نظر کن نور پاکت
که اسرافيل در تو ميدمد صور

همه در پيش تست و تو نداني
ز من اکنون همه سرباز داني

کنونت ميکنم واصل ز ديدار
دلا اکنون قلم در سر نگهدار

نيم جان با تو ميگويم کنون راز
که بستم در تو مر اين پرده را باز

از آن حضرت بسوي تو رسيده
جمال خويشتن در تو بديده

همه در خويش ميکن سير ايدل
که مقصود تو اينجا هست حاصل

از اين پرده که در گرد تو بستست
بسي ذرات اينجا از تو مستست

توئي آيينه افلاک و انجم
همه در تست اينجا گه دلا گم

کنون راهت نمودم تا بداني
دگر در ذره ها حيران بماني

از آن عزت سوي تو آمده باز
در آخر پيش بر کردند جانباز

در اين پرده تواني يافت ديدار
که ايشانند اندر پرده اسرار

در اين پرده نمايم رازها من
دهم زين پرده هم آوازها من

در اين پرده هزاران پرده دارم
ترا هم پرده و هم پرده دارم

در اين پرده بسي کردم تماشا
که بنمودم عيان اينجايگه لا

در اين پرده که مي بيني مبين پيش
چو من داري حقيقت بيشکي خويش

منم جان از نمودار تجلي
که با تو همدمم در عين دنبي

منم جان و همه در من بديدند
ز من گويند هم از من شنيدند

منم جان نفخه ذات و بدان تو
بجز من در دو عالم مي ندان تو

منم جان در همه آفاق گشته
بدبد تو چنين مشتاق گشته

منم بر تو شده عاشق در اينجا
ز بهر تست ايدل شور و غوغا

منم عاشق توئي معشوق بيچون
منم با تو نهان در هفت گردون

دو عالم در تو بنهاد است درياب
يقين ايدل دمادم هم خبر ياب