جوهر الذات عطار

هم اندر خويشتن شو ناپديدار
برو اي خاک در عين اليقينت

فنا شو بيشکي در کوي جانان
برو اي خاک اندر معدن کل

که خواهي شد يکي در عين توحيد
برو اي خاک و بشنو راز خويشت

تو چون جانان شوي پاک از طبيعت
فنا شو خاک در اسرار بيچون

ترا هر سر در اين اسرار گفتيم
فنا شو خاک و اينجا باد بگذار

يقين در ديد جانانسر برافراز
فنا شو خاک و باد اينجا بين تو

حقيقت آب در آتش فروزان
فنا شو خاک و آتش را رها کن

حقيقت آب و آتش هم فنا کن
فنا شو تا يکي بيني تو در چار

ابا همديگرش دمساز مانديد
فنا خواهيد شد هر چار در دوست

که با مغزت نخواهد ماند چون پوست
فنا خواهيد شد هر چار در يار

حقيقت لا شويد و ليس في الدار
فنا خواهيد شد هر چار در ديد

حقيقت آنزمان گرديد يکتا
فنا خواهيد شد هر چار در ذات

چو خورشيد يقين رخشان نمائيد
فنا گرديد پيش از آن در اينجا

که تا يابيد در خود جان جانان
حقيقت چون شما را آخر کار

بمعني هر يکي در هفت کشور
وجود آدم از بود شما شد

حقيقت از شما اينجا فنا شد
فنا شد از شما آدم در اينجا

حقيقت آخر اين عين لقايست
در آخر هر چهار از هم جدائيد

چه غم داريد آخر چون يکي زيست
نمود بودتان در آخر کار

ز پنهاني شود آن لحظه پيدا
نمود بودتان در جزو و کل ديد

شود يکي عيان در عين توحيد
نمود بودتان آخر يکي است

اگر چه اندر اينجا بيشکي است
يکي خواهيد شد در سر جوهر

نباشدتان ز اول هست جاويد
شويد آنگه عيان گرديد در يار

خبرتان ميدهد در عشق عطار
شويد آنگه عيان و دوست گرديد

حقيقت اندر آن لا کل خدائيد
حجاب اينجا نخواهد ماند در بيشک

حقيقت نار و ريح و آب با خاک
در آنمنزل وصال کل شما راست