جوهر الذات عطار

از آن دم زد اناالحق در دمادم
فنا شد بود عطار از نمودار

نظر کرد و زلا کل بي نشان ديد
فنا در لا شد و ديدار لا يافت

حقيقت بود حق از حق خبر کرد
ز حق در حق حقيقت حق عيان ديد

حقيقت حق عيان عين العيان ديد
ز حق در حق چنان موجود آمد

که او را جمله حق مقصود آمد
ز حق در حق لقاي جاودان يافت

همه ذرات جز واصل نديد او
زحق حق گفت در راز نهاني

همه در شرح اسرار و معاني
ز حق حق گفت اينجا سر مطلق

ز حق دم زد در اينجا از اناالحق
ز حق حق گفت کل خود ديد توفيق

ز حق در حق حق دريافت تحقيق
ز حق حق گفت اينجا راز بيچون

بمعني و بصورت کل رقم زد
چنان در حق عيان سر لا شد

که خود ميداند او انجام و آغاز
چنان در عين توحيدست گويا

که در يکي به بيند جان جان باز
مگو عطار خاموشي گزين تو

در اين معني بجز يکي مبين تو
عنان را بازکش از سوي اين راز

مگو اين سر دگر با هيچکس باز
عنان را باز کش در سوي حضرت

يقين دم در دم آدم زني تو
چنان مستغرق عشق يقيني

که جز حق در همه چيزي نبيني
چنان مستغرق درياي بودي

که در حق جسم و جان اينجا ربودي
چنان مستغرق درياي شوقي

که اندر ذات کل يکتاي ذوقي
چنان ديدي تو با خود در يقين باز

عيان ديد از خود جوي جمله
عيان ديد در خود بين و تن زن

همي پرداز اسرار و معاني
حقيقت جان در اين معني بداند

يقين در قربت اين معني بداند
نداند صورت خود اينچنين راز

که موجود است در انجام و آغاز
بوقت صورت اين معني بيابد

که ميباشد در اينمعني ظاهر
ترا چون نيست باطن اين حقيقت

در آخر ديدنت معبود باشد
ز صبرت کام دل اينجا برآيد

مراد از صبر در آخر برآرد
رهت ميپرس از هر پير اينجا