جوهر الذات عطار

از اينجا من در اين درگه رسيدم
حقيقت خاک درگاه الهست

ملايک عشق از جانم مزيدند
در اين درگاه کلي سجده کردند

همه زينجايگه مر گوي بردند
همه در سجده آدم شده باز

که آدم بود اندر عزت و ناز
از آندم بود آدم در سوي خاک

حقيقت آمده از حضرت پاک
از آن دم در اين درگاه آمد

تمامت انبيا زوبين دليلش
در اين خاک از يکي پيدا نمودند

در اينجا تخمها گشته عيان است
يکي تخمست چندين بر بداده

از او پيدا شده گنج معاني
در اين خاکست اينجا تخم کشته

از آني دائما در عين تدبير
توئي آدم ز آدم باز زاده

تو بازي ليک از شهباز زاده
توئي در اصل فطرت شاهبازي

اگر مردي در اينجا راز بين تو
سجودت کرده اينجا مر ملايک

تو افتاده چنين در لذت خويش
ترا زان جوهر قدس حقيقت

که پنهان آمدستي در طبيعت
تو از آن جوهر قدسي عياني

که مکشوف است در تو هر معاني
تو از آن جوهر قدسي باعزاز

که اعيان آمدستي تو از آن دم
نفخت فيه منه روحي در اين جسم

در اين جسم آمدستي کل پديدار
نخفت فيه من روحي ز اعيان

حقيقت اسم بنهادي تو در جان
نفخت فيه من روحي يقين تو

اگر باشي در اين سر راز بين تو
نفخت فيه من روح از صفاتي

که مکشوفست در تو هر معاني
نفخت فيه من روحي تو از ذات

چرا افتاده در عين وبالي
نفخت فيه من روحي ز ديدار

تو داري اندر اينجا سر اسرار
نفخت فيه من روحي تو در ياب

همه ذرات در تو شد نظاره
نفخت فيه من روحي ز اشيا

همه در تو شده اينجا هويدا
نفخت فيه من روحي تو خورشيد

بخواهي ماند اندر سايه جاويد
نفخت فيه من روحي تو در ماه

حقيقت سجده تو کرده ذرات
نفخت فيه من روحي در آتش