167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
که مجنون ميکند هر لحظه غوغا
که خواهد گشت مجنون جان و سرباز
که اندر وي نظاره هفت گردونست
ميان خاک ره در خون بمانده
که گوئي در غم و رنج و وبالست
که چون مجنون شدم در عشق پنهان
که در هستي بکل عين بقايم
که طالب را بيک ره ديد مطلوب
در آخر فارغ از نيک و بد آمد
ابا عشاق خود انجام و آغاز
از او شوري فتاده در جهانست
دم از آيينه ات کلي ربايت
مشو هر لحظه در خود دگرگون
ولي ديگر شود از چشم پنهان
حقيقت گوش دارم پاسخ يار
که من مجنون نبينم در ميانه
که من مجنون نبينم آنزمان باز
برون آيم يکباره من از پوست
بشد ليلي و مجنون ناپديدار
ابا عشاق در شرح و بيان است
بجز منصور کل در خود تو منگر
مگر در گور خواهي گشت بالغ
که همچون آتشي و مي رود دود
زيان خويش ميداني يقين سود
نه يک ذاتي که هستي لون بر لون