167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
که شد در عاقبت مقصود حاصل
در اين گنج اينجا گاه بگشود
در آخر ديده و ديدار ديدي
در آن عين نمودت کل دهد دست
که تا مر جان جان آيد پديدار
شوي ماننده منصور يکتا
باخر جسم و جان سوي بلا کش
ترا اين پرده بردارد به يکبار
مي وحدت درون عين خم ديد
که نقشي بود پيش ديد آدم
که يکسان بد به پيشش نيک و بد را
که جسم و جان شد اندر هم معطل
درون جزو و کل خورشيد رخشان
که او بد بيشکي در جمله بينش
که بنموده رخش در جمله حالي
نموده روي خود در پنج و چار او
خود اندر جزو و کل حق بيشکي ديد
که ميخواهد که يابد راز جانان
که تا يابي يقين عين العياني
کشيده شيب و بالا عين و معني
که از جمه يقين مشکل گشاده
در اينجا مشنو از جزو و کل جمع
از اين حالت فتاده در شتابست
که تا راهي برد در سوي جانان
از آن ميکرد اينجا عاشق زار