جوهر الذات عطار

مکمل راز من داند در اينجا
که او را عين رهبر دارم اينجا

منم جوهر فشان از بحر اسرار
که بنمودم در اينجا راز دلدار

منم اعجوبه آفاق امروز
که در بر دارمش يار دل افروز

حقيقت يار در بر دارم اينجا
که او را شاه و رهبر دارم اينجا

خدا مي گويد اينجا در درونم
که من اينجا درون و هم برونم

گر اين سر پي بري در وصل آني
حقيقت برتر از هر دو جهاني

درون خود نظر کن اي خردمند
که مرغ لامکانت هست در بند

تو شاهي مي کني اينجا گدائي
بفقر و فاقه در عين بلائي

چو جمله انبيا در فقر و تجريد
مرايشان را نموده ديدن ديد

چو چنديني عدو بيني تو از عقل
از آن وامانده در گفتن نقل

گذر کن هم ز جان و جسم و تقليد
که تا بيشک رسي در ديدن ديد

ترا همراه بايد بود ايدوست
رها کردن در اينجا صورت پوست

اگر چه صورتش بي منتهايست
چگويم ني در اين عين بلايست

وليکن در بر آن يار اول
شود صورت ب آخر کل مبدل

چو صورت جان شود در آخر کار
نماند عقل و جان را گفت ديدار

چو صورت جان شود در ديدن ديد
کجا گنجد حقيقت گفت تقليد

که تا جان کل شود جانان بتحقيق
خوشا آنکو در اين سر يافت توفيق

شود خورشيد رويش باز گردند
در آن انوار صاحب راز گردند

در آن شمع وصال قرص خورشيد
شوند ذرات جانان تا بجاويد

در آن شمع وصال ايدل حقيقت
چو پروانه بسوزي بي طبيعت

وجود خويش را اينجا فروزان
در آن آتش شدند از عشق سوزان

چنان مست و خراب و عاشقانه
فرو مانده است در عين بهانه

سخن باقيست زان در گفتگويست
خجل ماندست شمع و زرد رويست

همه شمع است و پروانه بهم باز
بمانده در سوي انجام و آغاز

طوافي مي کند در گرد آن شمع
برو نظاره گشته گرد آن جمع