جوهر الذات عطار

در آخر اينست احوالت بينديش
حجاب اکنون يقين بردار از پيش

حجاب از پيش بردار اينزمان تو
خدا را بين يقين در غيب جان تو

حجاب از پيش بردار و عيان بين
هميگويم ترا در جان جان بين

حجاب از پيش بردار و عيان بين
هميگويم ترا در جان جان بين

زلا مگذر يقين در ياب الا
که الا بيشکي ديدست يکتا

ز لا مگذر تو در الا نظر کن
از اينمعني دل خود را خبر کن

ز جام عشق جامي نوش کن تو
دل و جان در يقين بيهوش کن تو

مئي کن نوش اينجا گه نهاني
که در ساقي ابد حيران بماني

در آخر دردکش از کفر و دين يار
که تا بيني حقيقت ليس في الدار

ز عزت گوي بردم در بر خلق
از آن پس آمدم من رهبر خلق

مرا کشتن اميد زندگاني است
که در کشتن حيات جاوداني است

يقين داري عيان جمله آفاق
که هستي دمدمه در کل آفاق

نمود کشتن خود را يقين پيش
من اينجا ديده ام اسرار در پيش

نداند هيچکس در غيب الله
تو هستي زين بيان امروز آگاه

ولي من مانده ام در شک يقينم
نمودي از تو اکنون من نبينم

نظر کن اينزمان بشناس ما را
که مي بيني در اينساعت لقا را

بديشان گفت آندم راز منصور
که ايندم او شده حيران در آن نور

چه باشد جمله دنيا پيش آن مرد
حقيقت مانده حيران در يکي کرد

مر او را گشت پيداهاي و هوئي
فتادش در قدم مانند گوئي

فتاد آن لحظه در اندوه و زاري
بگفتا کردمت من پايداري

چرا باز آمدي ايجان در اينجا
فتادي ديگر اندر عين غوغا

طپيدم در ميان خاک و خونت
ز دم دستي عجايب رهنمونت

ز ديدارت منم حيران و مدهوش
تو بودي در من بيچاره خاموش

منم بنده توئي سلطان آفاق
که در شورند از تو کل آفاق

منم بنده توئي تابنده چون نور
که در جانها دميدستي عيان صور