جوهر الذات عطار

حقيقت با طريقت هر دو يکسانست
اگر چه شرع در هر لحظه يکسانست

نمايم در يکي و راز گردم
يقين انجام و هم آغاز گردم

بقدر خون من مي نوش کن جام
ببين در آخرت چونست سرانجام

بقدر خويش در کش جام معني
مکن بدمستي و گفتار دعوي

اگر واقف شوي بس سر در آنجا
حذر ميکن که ناگاهي تو رسوا

چو شه دربارگاه دل نشستست
بروي غير او خود در ببستست

نبيند چون نشيند شاه گردد
شه از وي در زمان آگاه گردد

ز عزت پايگاهش بر فزايد
بجز شاهش به خاطر در نيايد

به از عزت نباشد در نمودار
که عزت برتر است از کل انوار

مر ايشان گشت حاصل در يکي باز
يقين ديدند هم انجام و آغاز

عيان ذات بنگر در دل و جان
که از ذرات آمد جمله پنهان

دو عالم در تو و تو از دو بيني
ز من درياب اگر صاحب يقيني

دو عالم آنزمان بيني تو در خود
که يکسانت نمايد نيک با بد

بهر انديشه کاينجا گه تو کردي
رهي در سوي آنحضرت ببردي

ره آسانست ليکن بي تو دشوار
بکردستي در اينجا گه بيکبار

ره آسانست دشواري هم از تست
رها کن صورت و در راه او جست

بپاکي راه حق بيشک توان يافت
بپاکي در مقام جان جان يافت

ترا اين سر معني در نمودار
بس است اين گر شوي از جان خبردارد

در اينجا گه نمودند و شدند دوست
بيابد مغز آنگاهي يقين پوست

تو باطن پاک دارد از هر خيانت
که عرضا عرضه کردم در امانت

تو باطن پاک ميدار از طبيعت
بتقوي باش در عين شريعت

ز بي خوابي نهانشان در گشودند
نگه کردند بيشک دوست ديدند

ز بيخوابي در اينجا قربت دوست
گزيدند و برون رفتند از پوست

ز بيخوابي در اينجا راز مطلق
شدند و آنگهي گفتند اناالحق

اناالحق آنزمان گفتند در ذات
که بيشک جان جان شد جمله ذرات