167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
همه در خويشتن تو مر يکي بين
شو و بين ابتدا و انتهايت
که راندستي قلم بر نيک و بد تو
که تو داري توئي اسرار جمله
که آوردي تو از خودشان پديدار
که پيدا گشته شد هم از تو آدم
ز ماضي دان تو مستقبل ز حالت
حقيقت در معني سفته باشي
لقاي دوست در عين بلايست
چنين افتاد در اول ضرورت
که ويراني پذيرد نقش پرگار
که اين صورت شودآخر مبدل
دواي درد و دل ميجويمت من
که بسپردند کلي در شريعت
در اينجاگه حقيقت يار درياب
حقيقت ظلمت و در عين نوري
نيامد تا نمود جان ببيني
که دل گردان شده مانند گويست
که جانت پر ز حرص و آز ماندست
کجا ديد ترا عين اليقين است
که بيش از پيش مر خود را مرنجان
فتادستي چنين در نيک و بد تو
که با الياس جانت هم رفيقي
نمود عالم عشقست تقوي
که در ظلمت شما را دوست ساقي