جوهر الذات عطار

نظر کن تا ببيني زود رويش
طلب کن در نهاد هاي و هويش

ترا او بنده و تو بنده او
سرت در پيش او افکنده او

وجود خويشتن در نزد دلدار
که کردم راز او اينجاي اظهار

نمي يابم در اينجا وصل اي دل
که با او برگشايم راز مشکل

نمي بينم يکي صادق چگويم
که ديري هست تا در جستجويم

چنين در غفلت اينجا گاه هستند
که گويا نيستند و نيز هستند

در اين طوفان کجا گردند بيدار
وزين مستي کجا گردند هشيار

در اين طوفان دل جمله خرابست
گرفته پيش و پس گرداب آبست

چو با ديوار گوئي سر اسرار
زبان خود در آن ساعت نگهدار

خبر داري که جانان در درونت
گرفته هم درون و هم برونت

خبر داري خبر اي بيخبر هان
که داري يار اينک در نظر هان

خبر داري که او دارد دل و تن
نموده رخ در اين آئينه روشن

خبر داري که در گفتارت او بود
يقين اسرار گفت و خويش بشنود

چنان عاشق شدست اينجا ترا يار
که جز تو در نميگنجد ز اغيار

نموده ذات کل اندر صفاتت
عيان کرده در اينجا بود ذات

تو هستي بيخبر در بي نشاني
نمي يابي ورا اندر نهاني

ببين رخسار او اينجا چو خورشيد
که داري در کنار خويش اميد

نظر کن آنچه پنهان بود از کل
بفکنده بد ترا در رنج و هم ذل

تو در ديري و مر بت ميپرستي
کنون اندر شراب شرکت مستي

دو عالم عاشق آسا صيد کردند
زمين را با زمان در قيد کردند

بيکره باطن خود را چو ظاهر
يکي کردند در تبلي السرائر

يکي گشتند از عين دو بيني
برون رفتند در صاحب يقيني

تو همچون ذات ايشاني بمعني
وي در باطن تو نيست تقوي

چرا در بند خود ماندي گرفتار
دمادم ميکني بر خويش آزار

از اين گلشن نظر گاه دل تست
ولي صورت در اينجا مشکل تست