جوهر الذات عطار

کسي اينجا نشان دوست دارد
که در زندان او طاعت گذارد

دلا طاعت گزين در آخر کار
چو هستي اندر اين دنيا تو بيکار

ببين مانند ايشان چون نديدي
ز جمله در نگر تا چون رسيدي

ز طاعت يافتم جنات اينجا
شدم در ذات کل يکباره اينجا

ز طاعت يافتم رحمان مطلق
در آخر گشت واصل از اناالحق

چنان شد ذات قدس نور بيچون
که يک روزن بدش در پيش گردون

چنان بد عاشق طاعت در اول
که جسمش کرد با جانان مبدل

چنان بد عاشق طاعت در اسرار
که روز و شب بد اندر خدمت يار

رسيده سوي ذات و جان شده او
چو جانان در همه پنهان شده او

چنان عاشق بد اينجا گاه در ذات
که واصل گشت اندر عين ذرات

چنان واصل بد او در عين جانان
که بد پيدا ز پيدائيش پنهان

کسي بايد که همچون او شود حق
زند آنگاه در پاکي اناالحق

از اين آلودگي پاک و مبرا
شو اينجا گه ز حق در خويش يکتا

سلوک خويش رااينجا در افکن
گذر کن از نمود جان وز تن

چو پاک آئي در اينجا پاک رو باش
مکن اسرار چون منصور تو فاش

شود لوح دل اينجا پاک و روشن
مصفا کن در اينجا جان اباتن

و گرنه تن زن و خاموش ميباش
چو ديگي دائما در جوش ميباش

اگر پخته شوي در جوهر دل
گشاده گردد اينجا راز مشکل

بهمت اين تواني يافت اينجا
که تا گردي در اينجا گاه يکتا

بهمت گر شوي يکتا در اينکار
بهمت هم شوي تو تاج سردار

بهمت در يکي اينجا قدم زن
وجود خويشتن را بر عدم زن

همه حق بيني اينجا در يقين باز
يقين بين اولين و آخرين باز

در اين انديشه جان دادي و مردي
تو چون مردان چنين گوئي نبردي

نداند اين بيان الا ز ديدار
يقين صاحبدلي در سر اين کار

بکن نامي که جمله ننگ ماندي
چرا در بانگ همچون چنگ ماندي