جوهر الذات عطار

چو ني باش و حقيقت در فشان تو
بگو با جملگي راز نهان تو

چو ني باش و درون جان همي نال
که بگشايد در او جان تو في الحال

چو ني در سر خود مي نال و مي سوز
که ناگاهي ترا اينجا يکي روز

چو من نه زخم دارم در حقيقت
گذشتستم ز نه پرده حقيقت

ده و دو پرده اينجا مينوازم
دل عشاق در پرده نوازم

ده و دو پرده دارم در درون من
شدم عشاق کل را هنمون من

ده و دو پرده در يک پرده دارم
از آن من پرده ها گم کرده دارم

چو اندر پرده سازم پرده سازي
نمايم در درون پرده رازي

چو آيم در خروش اينجانهاني
کنم من پرده ها پاره عياني

ز درد من خبر داري در اينجا
که از بهر چه دارم شور و غوغا

در آندم آدم آمد قصه او
که آمد اندر اينجا غصه او

نفس با من همي گويد همي باز
که چون بد در عيان انجام و آغاز

نفس با من همي گويد يقين دوست
که ايندم در دم من از دم اوست

در آندم ک آمدم ازچاه بر جاه
نمودم سر خود با حيدر آنگاه

در اينجا آمدي بيرون ز ساعت
سعادت داري اينجا يا شقاوت

چه داري آنچه داري راست برگو
ز من اين سر دل در خواست برگو

ز سر تو شدم پيدا در ايندم
ز تو گويم حقيقت راز آن دم

که باشم من نيم خود نيستم من
در اين دنياي دون خود کيستم من

چو پايم در درون چاه ماندست
منم حيران بديد شاه ماندست

جگر پر خون و دل پر درد دارم
در اين چه مانده سرگردان و خوارم

کمر در خدمت تو بسته ام من
که با رازت کنون پيوسته ام من

کمر بستم بنزدت تا قيامت
کشم در راه تو بيشک ملامت

کمر بستم که جاني در تن و دل
کني اسرار اينجا روشن دل

ز سر تا پاي او پيوسته در هم
چو محکومان کمر بربسته محکم

در او اسرار جانان يافت اينجا
حقيقت راز پنهان يافت اينجا