جوهر الذات عطار

نميداني که اول چون بدي تو
در آخر چون بداني چون شدي تو

نميداني که چون يابي تو دلدار
گهي هشيارو گه در خواب و بيدار

چو پيرتست اينجا ره نموده
ترا در جان و دل آگه نموده

ز پيرت راز کلي بر گشايد
در اينجا گه ويت جانان نمايد

ز پيرت واصلي باشد بعالم
وزاين دم اوفتي در عين آدم

ز پيرت در سلوک آخر بيفتد
که آه اينجا حقيقت بر سر افتد

ز پيرت راز کل آيد پديدار
تو پير خويشتن در عين جان دار

ترا پيريست رهبر حق نماهم
که دارند اندر اينجا در بقاهم

ترا بنمايد اينجا گاه آن پير
کند در جانت اينجا گاه تدبير

يکي پيريست يک بين در حقيقت
که بسپردست او راه شريعت

يکي پيريست حق را او بداند
از آن در عاقبت حيران بماند

يکي پيريست در عين فنايست
ز ديد ديد حق اندر بقايست

يکي پيريست در لا راه برده
بدست اوست اينجا هفت پرده

يکي پيريست اندر راز الله
زند دم در عيان قل هوالله

يکي پيريست جانان ديده اينجا
شده در ذات کل اينجاي يکتا

از او يابي تو اينجا گاه درمان
کند جان تو در اينجاي جانان

حقيقت فاش گشت و يار با ماست
نمود جزو و کل در خويش آراست

عيان شد يار و ناگه پرده برداشت
يکي بد هر که او در خود نظر داشت

عيان شد يار اندر ذات ما را
بجان کردش بدل در ذات ما را

عيان شد يار و در ديدار جمله
همي گويد يقين اسرار جمله

عيان شد يار و او را کس نديدست
اگر چه در همه گفت و شنيدست

رموز عشق در قرآن بيان کرد
وجود خويشتن کل جان جان کرد

ز عشق ار ذره بوئي بري تو
در اين ميدان همي گوئي بري تو

ز عشق ار ذره خواهي بده جان
که دريابي در اينجا جان جانان

نهان شو عشق بين بيخويشتن شو
در اينجا گه برافکن جان و تن شو