جوهر الذات عطار

مگو هرگز دگر اين سر به پيشم
که من با حق چنان در قول خويشم

که گر جانم رود از تن در آندم
نخواهد خوردن اينجا گندم آدم

خدا با تست تو هم با خدائي
دوئي اينجا نگنجد در خدائي

چه باشد گر خوري در حضرت من
که تو داري نمود قدرت من

در ين قربت تو فرمانم ببردي
مرا اين گندم بقول ما نخوردي

عجائب ماند آدم گشت حيران
در اين اسرار بود او راز پنهان

قضا بد رفته آدم را در آنراز
که بتواند که گرداند قضا باز

نداند راز سر حق تعالي
که جمله مخفيست در سر الا

اگر دانا و گر نادان فتادي
ز لا در لااله اعيان فتادي

بلاي قرب کش در باز جانت
که تا يابي لقاي جاودانت

بلاي قرب کش در بود الله
که اين باشد عيان مقصود الله

بلاي قرب ابراهيم از آتش
بديد و خوش در او خفتيد خوشخوش

بلا ديد و لقاي جاوداني
ز حق دريافت اينجا در معاني

بلا ديد و سعادت يار او بود
گر چه جهل در انکار او بود

لقا او ديد کو خاتم عيان داشت
در اينجا او نمود جان جان داشت

محمد(ص) با علي اسرار ذاتند
که اعيان گشته در نور صفاتند

شما در ديد برتر از سمائيد
که ما را هر دم اينجا پيشوائيد

ز ياد دوست دائم در بقا باش
چو آيينه درون با صفا باش

بسي يادش کن اندر جان و در دل
که او بگشايدت مر راز مشکل

حقيقت شرع بنمايد ره راست
که ديد حق در اينجا گاه يکتاست

حقيقت نور قرآن نور شرعست
که در جان نور او را اصل و فرعست

نمي بيني تو او را از حقايق
فروماندي تو در عين دقايق

نديدي يار اندر عين ديده
که ماندستي تو در راز شنيده

تو در تقليد اکنون باز ماندي
چو اندر آذري و آز ماندي

تو از تقليد خيري مي نيابي
چو جديي در کهستان ميشتايي