167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
همي در عاقبت حيران بباشي
در اينجا تو نظر کن جاي تا جاي
دل دانا در او آزاد نبود
که بيخود عاقبت در آب جستي
که تا پخته شوي اندر يقين تو
که چون پخته شوي در ديد جانان
چنان کو جمله را ميداشت بودند
بسي ديگر رسيدند از دگر سوي
که با وي بگذارند بر لب از بيم
چو دريا اين زمان خاموش باشيم
برون آئي تو از پندار و هم ذل
دريغا کشتي از اينجا نراندي
ولي نفس تو بس چيزي غريبست
بر آن بنگر که آنگه چون گذشتي
درون کشتي صورت ز هر بد
چگويم چون بجاي هوش منگست
کجائي کشتي از دريا به در بر
دل دانا از اين دريا برونست
که سر آن ز نادان ناپديد است
فرو شويد همه عين طبيعت
شکر بگذارد اينجا نافه طره
درونش خرده سنگ است و هم ريگ
سراندر سوي چين بنهاده تو
تو گوئي هرگز آن کشتي نبود است
ره چين و ختا در بر گرفتند