167906 مورد در 0.09 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
فنا را جو که در عين بقائي
که من در اين فنا خواهم لقا زود
در اين مر نفس دون گردن زنم من
ترا ميگويم اين سر گر بداني
که در عين فنا عين بقايند
کز او يابي لقا و هم بقا باز
که او را مانده در رهگذر تو
که در عين فنا باشد لقا کل
کسي اينجا نداند آن فنا باز
همه پيدا شده در دوست پنهان
خدا را در دو عالم رهنما بين
بمانده واله و حيران و شيدا
وجود خويشتن مدهوش او ديد
وجود خويش بي نقش و نشان ديد
طمع جز حق ز ديد خويش بگسست
صفاتش ديده در انجام و آغاز
وليکن پير بد در عشق محکم
که عشق آمد در آن ديدار قائم
ز جان بشنو تو اين معناي چون در
کسي بايد که باشد راز ديده
ز عشق دل بگفت اي پاک غفار
که من بي بود تو هرگز نبودم
درون جان تو هستي راز پنهان
ترا دانم دورن خويش شيدا
که بنمودي مرا راز شريعت