جوهر الذات عطار

توئي در کعبه و بت کرده حاصل
کجا گردي تو اندر عين واصل

توئي در کعبه اينجا بت شکن باش
چو حق ديدي بحق بنماي دين فاش

توئي در کعبه و پستي بيفکن
بت صورت چو ابراهيم بشکن

اگر با ديده حاصل چه داري
در اين اعيان دلت واصل چه داري

نديدي وصل يار اي بي وفا تو
از آن هستي در اين راه جفا تو

اگر انصاف دادي در صفائي
نمود عشق کل اندر صف آئي

قناعت مرد را در حق رساند
کسي کو راز فقر کل بداند

قناعت کرده اند اينجاي پيدا
که تا جان در عيان گردد هويدا

در آئينه ببيني هرچه باشد
به جز رخسار جان چيزي نباشد

نديدم خويش را در عين صورت
از آن ذوقم نمود آن بي کدورت

در اينجا او قناعت مي گذارد
وطن پيوسته اندر پرده دارد

تو اين صورت در اينجا پرده بستي
درون پرده بس فارغ نشستي

رياضت واصلان ديدند اينجا
از آن در قرب حق گشتند يکتا

رياضت مي کشد اينجاي ذرات
بخوان از جاهدوا در عين آيات

رياضت او کشيد و ذات آمد
ز عين ذات در آيات آمد

بگفت اسرار فاش اينجا به حيدر
که بر شهر علومش بود او در

محمد با علي هر دو همامند
که ايشان در ميان کل تمامند

ازايشان راه جو تا ره نمايند
که ايشانت در اين سر بر گشايند

از ايشان باز داني هر دو عالم
که ايشانند نفخ جان در ايندم

از ايشان باز داني تا چه بودي
که با ايشان تو در گفت و شنودي

از ايشان جوي در عين شريعت
که بنمايند رازت از حقيقت

از ايشانست بود کل در اينجا
که ايشانند پنهاني و پيدا

درون دل نظر کن روي ايشان
که تو بنشسته در کوي ايشان

چو زيشان يک نفس خارج نباشي
که جانند و در او جمله تو باشي

از ايشان واصلي آيد ترا هم
اگر داري قدم در کار محکم