167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
چو اندر عاقبت آن در گشودن
که تا در عاقبت بيني سرانجام
چرا در کردن چنبر کني دست
همه در بهر او گفت و شنودند
نمي بيني تو يک مو راز پنهان
شود بگداخته ماهي زناگاه
چه کروبي چه روحاني چه قدسيست
نمود عقل و عشق و کفر با کيش
کسي کو را دو چشمش باز باشد
يقين خود را از او تو پيش گردان
دورن مزرعه تخمي نکشتي
نميداني تو مر اسرار آن يار
که اينجا آمدستي از ره دور
که تا از سر کل آگاه گشتي
سپردي بي صور ره بر حقيقت
که تا در عاقبت دلخون شدي تو
عجايب بي غمي دل ساده تو
چو موري لنگ افتادي چنين زار
نکرد يکدمي اينجا تاسف
دلت در خون و خاک راه ماندست
نميداني تو اين اسرار باريک
نمايد راز در اين جاي پنهان
همه جان در نمود او سپردند
بسي اسرارها را کرده حاصل
دم وحدت زدي مانند لقمان