مظهر العجايب عطار

او نوشت اين مظهرم را بهر خود
تا بگيرد در ولايت شهر خود

دوري خلقان تو را واصل کند
نور عرفان در دلت حاصل کند

من ز دانايان معني بهره مند
من به فتراک معاني در کمند

پيش دانا در نظر باشد همو
پيش نادان مختصر باشد هم او

پيش دانا خود شراب از عشق نوش
پيش نادان روي خود در فسق پوش

هر که خواهد پيرو شيخ راهبر
جوهر و مظهر بجويد در بدر

معني قرآن احاديث نبي
جملگي ثبت است در وي بس جلي

راهبر در راه احمد مرتضي است
غير او رهبر نمي دانم کجاست

گر تو داري غير اين ره بي رهي
همچو حيوان اوفتاده در چهي

گر تو غير از وي بگيري رهبري
در جهان باشي تو کمتر از خري

گر همي خواهي که معني دان شوي
در معاني جامع قرآن شوي

رو به راه مرتضي کو رهنماست
در معاني مظهر نور خداست

او تمام اوليا را سر بود
او به شهر علم احمد در بود

اي تو را عطار سلطان خوانده
در معاني تاج ايمان خوانده

اي تو را عطار مظهر خوانده
در معاني سر جوهر خوانده

اي تو را عطار ديده در يقين
اي تو را عطار خوانده علم دين

اي تو را عطار جان باز آمده
در حقيقت صاحب راز آمده

اي تو را عطار منصور دوم
گشته در جويائي ذات تو گم

تا بگويد آنچه او نشنيده است
تا بگويد آنچه در دين ديده است

تا بگويد آنچه از حق آمده است
در معاني عين مطلق آمده است

خود تو را عطار در توحيد ديد
از تو او اسرار معني ها شنيد

او در آرد روح و معني را به جان
او دمد صور حيات جاودان

خود ز آدم تا بايندم مثل او
من نديدم سالکي در گفتگو

از جهان آزاد و فردند اي پسر
دستشان باشد به معني در کمر

چون نيابي پيش مقبولان قبول
چند گردي گرد هر در بوالفضول