مظهر العجايب عطار

گر تو بي من رهروي در گلخني
بلکه اندر اين نسب دور از مني

اندر اين ره جان بيايد باختن
خانه در کوي ملامت ساختن

آنچه جدم گفته است اي پاک دين
بشنو و برخوان و در معني ببين

چون درآمد عشق و در وي گرم شد
وز محبت دل چو مومش نرم شد

نام حق بشنيد چون معروف ازو
گشت از آن معروف در دم آب جو

آب نوشيد و بدستش جام داد
نام حق را در دل او آرام داد

گر به معني مي رسي انسان توئي
در حقيقت آيت رحمن توئي

هر که در معني به حق واصل نشد
او به کوي عاشقان مقبل نشد

کشت اگر عطار در تقصير پير
رحم کن يارب به تقصيرش مگير

اوفتاده در چه تن همچو گو
تن تو را خانه شده بر روي آب

کي توان در خواب انسان مي شوي
رو تو بيداري گزين از خواب زود

پيش از آن کافتي ميان خاک و ريگ
خواب غفلت در درون چشم تست

صبح بيداريت را در باختند
منصب و جاهت زياده خورد و خواب

در درون جنت او را جاي گشت
شيخ طائي چون ازو دريافت دين

بي خودانه از زبان او بگوي
در حقيقت معني (لاموثرفي الوجودالاالله ) که صرف توحيد است

گه شوي دريا و گردي موج زن
گه درآئي در ميان مرد و زن

گه شوي قاضي و مفتي در جهان
گه شوي از ديده مردم نهان

گه کني شرع از کلام خود بيان
گه شوي در عالم معني عيان

گه در آيي همچو محرم بيش من
گه نشيني پيش تخت ذوالمنن

گه به عيسي همدمي و گه به روح
که به موسي در عصائي گه به نوح

گه تو با عطار باشي در زبان
گه تو با عطار گوئي اين بخوان

گه شوي عطار و بر خود سترپوش
گه بماني رو و در معنيش کوش

گه شوي ملاح در کشتي تن
گه برون آري ز گاوي تو سخن

گه درآئي درنظر درپيش ما
گه نيابيمت نشان در هيچ جا

گه نظامي را بياري در سخن
گه به بسطامي بگوئي من لدن