مظهر العجايب عطار

ور به قول ديگران کردي تو کار
در سقر باشد مقامت پايدار

صد هزاران دل ازو در موج خون
غوطه خوردند و يکي نامد برون

صد هزاران اسب تازي و شتر
بيش بودش با دو صد صندوق در

عشق او در جمله دلها نقش بست
توبه ارباب تقوي را شکست

خلق از عشقش ز قيد عقل رست
در هوايش گشت خلقي بت پرست

ليک گنجي داشت در دل از علوم
گنج دنيا پيش آن سيمرغ بوم

عرض مي کردند بر وي گنج و مال
او از آن مي بود دايم در ملال

بود او را عقل لقمان حکيم
در ميان اهل عرفان بد سليم

عقل انسان لال گشته پيش او
جمله شاهان جهان در کيش او

مقتدائي کو دليل حق بود
در ره حق رهبر مطلق بود

باشد او واقف ز گفتار نبي
در طريقت راه او راه ولي

او به دين مصطفي محکم بود
در طريق مرتضي محرم بود

پس طلب کرد اين چنين شيخي به دل
باشد آن کس در معاني جان و دل

مدتي در اين هوس افسرده بود
کي زماني زين طلب آسوده بود

وا نمايد زو همه اسرار حق
لي مع الله آمده در آن ورق

گفته شه را چون شنيد آمد ز دور
اهل حق را کي بود در سر غرور

پس يکي آمد به نزد شاه گفت
مي رسد سلطان معني در نهفت

شه به استقبال او بيرون دويد
در جبين او ز معني نور ديد

شاه چون درويش را در بر گرفت
خدمت مردان حق از سر گرفت

شه به جاي آورد شکر مقدمش
ساخت در راز معاني محرمش

گفت فرزندي مرا حق داده است
در دلش گنج حيا بنهاده است

ديد چون درويش آن خلق و وفا
گفت در باطن بود او را صفا

داده اند او را بسي معني ز غيب
چون که در ذاتش نبوده هيچ عيب

گشته او واقف بسي ز اسرار من
در معارف مي شود او موتمن

تا شود در خدمتت اي ارجمند
از معارف و ز حقايق بهره مند