مظهر العجايب عطار

حق عيان دان در وجود اهل دل
تو شدي از فعل نفس خود خجل

هان که مقصودت از آن حاصل بکن
تا بيابي جان معني در سخن

من سخن گويم چو در شاهوار
بهر تو آوردم و کردم نثار

من سخن در ذات يزدان رانده ام
بعد از آن مظهر به انسان خوانده ام

من تو را در راه حق رهبر کنم
آگهت از دين پيغمبر کنم

من تو را در راه حق خندان کنم
خارجي را همچو سک گريان کنم

من تو را راهي نمايم همچو نور
تا کني در عالم معني ظهور

من تو را راهي نمايم همچو روح
تا روي در کشتي احمد چو نوح

من تو را راهي نمايم در علوم
بعد من هم عارفي گويد به روم

من تو را راهي نمايم از ولي
سر بنه در راه او گر مقبلي

من تو را راهي نمايم در ظهور
تا تو بيني عکس رخسارش چو نور

اين چنين ره سالکان سر کرده اند
پي از آن در ملک معني برده اند

راه ايشان گير تا ايمن شوي
در ره معني همه باطن شوي

راه ايشان گير و در جنت دراي
زآن که جنت باشد ايشان را سراي

گر روي اين ره به منزلها رسي
ورنه کي در معني دلها رسي

گر روي اين ره شوي واقف ز خويش
در درون خويش مي بيني تو کيش

گر روي اين ره مثال جان شوي
ورنه در ملک جهان بي جان شوي

گر روي اين ره سفر بايد سفر
تا تو بيني در جهان هر خير و شر

گر روي اين ره به مظهر کن نظر
تا نيفتد در وجود تو خطر

گر روي اين ره تو فرد فرد شو
در ميان اهل معني مرد شو

گر روي اين ره دلت غمگين مدار
زآن که گيرندت به معني در کنار

گر روي اين ره مجو آزار خلق
رو به معني کن نظر در زير دلق

گر روي اين ره نهان کن سر من
تا نگويندت بديها در سخن

گر روي اين ره تو فرد فرد شو
در ميان اهل دل يک مرد شو

گر روي اين ره تو خورده دان شوي
در معاني موسي عمران شوي