مظهر العجايب عطار

دست حيدر مصطفا در دست داشت
ديگران راز آن معاني پست داشت

قرب يک ميلي به بيرون بيش و کم
دست در دست محمد داشت هم

پس محمد گفت با او رازها
داد در گوشش بسي آوازها

بعد از آن ديدند نيکو منزلي
گنبدي عالي در آنجا از گلي

آمد آنجا مصطفي آرام کرد
پس مي عرفان بسي در جام کرد

مصطفي با مرتضي چون جان شدند
در درون خانه سلمان شدند

پس نبي گفتا کسي را بار نيست
در درون خانه خود اغيار نيست

گفت با سلمان که باب در تو باش
زآن که سر حيدري گشت از تو فاش

جمله اصحاب نبي حيران شدند
غرقه در درياي بي پايان شدند

ما همه با مصطفي محرم بديم
در همه معني به او همدم بديم

خود علي را محرم خود داشت او
پس يکي را در درون نگذاشت او

من نگويم سر چو منصور اين زمان
ليک دارم سر در اين مظهر نهان

تو به دين ديگران گمره شوي
همچو کوران در درون چه شوي

بارها در راه حق جان باخت او
دل دل معني به فرمان تاخت او

لافتي الا علي در جان من
ذوالفقار و سيف او ايمان من

جنگ خندق بود جنگ مشکلي
در ميانشان بود مرد پر دلي

خود همين عمرو عرب بد پهلوان
داد مردي او بداده در جهان

او به مردي در جهان مشهور بود
هرکه جان مي خواست از وي دور بود

گرد بر گرد مدينه جر زنيد
در درون جر يکي خندق کنيد

تا که ماند امن اين منزل تمام
خود نباشد راه کس در اين مقام

ناگهان در تاخت آن ملعون گبر
بر لب خندق خروشان همچو ببر

کرده ام ويران هزاران قلعه بيش
زآن که دارم در بغل اصنام خويش

مصطفي و اصحاب او حيران شدند
بر در باري همه نالان شدند

هيچ مي داني عرابي و شتر
اين معاني هست غلطان همچو در

هيچ مي داني که معجز آن کيست
واين همه مدح و ثنا در شان کيست