لسان الغيب عطار

کوزه عطار بحر عالم است
مقصدش در وي وجود آدم است

ما بر اسرار همه کس واقفيم
دم بجسم هر تني ما در دهيم

در پناه ما همه پيغمبران
اسم ما بوده مر ايشان را نشان

در پناه ما همه بيچارگان
پيش ما دارند اينجا گه مکان

گر تو آزاري دلي را در جهان
باشد آن آزار حق سبحان بدان

زينهاري کن حذر از آه و درد
تا نگردي غرق در درياي سرد

جان و دل را با خدا پيوند ساز
در چنين بوته دل خود را گداز

در مکاني ديده ام آن يار را
کرده ام اشکست اين پرگار را

جمله مردان در اينره رفته اند
سر بجاي پاي خود بنهاده اند

دارد اين درياي رحمت در درون
واز برون شسته مر اين کسوت ز خون

هر دمس اينجا بلاي نو رسد
در توکل کردن او را ميرسد

زينهار از جور جاهل کن کنار
تا نباشد مسکنت در زير نار

تو ز بهر اين جهان اينها کني
اين چنين کشته در آخر بدروي

در يکي صورت تو قصد خود کني
قصد خود کرده بوذر ايمان بري

جاهلان مردار رفتند از جهان
در شريعت هست اين معني عيان

آنکه با ما کرده يابي سزا
حق ترا در آن جهان بدهد جزا

جمله مردودي و بدبختي و آز
با خوداندر بوته آري در گداز

بگذر از جور و بترس از قهر او
تا نه در دوزخ چشندت زهر او

در گذر از اين جهان مردانه وار
سوي جانان کن درآنمنزل قرار

در گذر از اين جهان بيوفا
زانکه دارد مکر و افسون و جفا

جمله در دنبال شيطان رفته اند
زاد و توشه از جهان اين برده اند

از چنين کس بر حذر باش و برو
گر هميخواهي در اينجا جان نو

جان ببر از دست شيطان در جهان
تا شود حاصل ترا عين العيان

جمله خلقان از طريقت گشته اند
در طريق راستان سر گشته اند

راه شرع احمد است اينجا طريق
در حقيقت اين بود ما را رفيق