لسان الغيب عطار

همره دانا خلاص از دوزخ است
نار در پيش محقق چون يخ است

مصطفي در شرع همراه تو است
چون سراج ظلمت راه تو است

مصطفي همراه داري در طريق
شکريزدان کن که داري اين طريق

عقل و هوشت جمله بغض مرتضاست
در شريعت دوزخ و نارت سزاست

آنکه بر من کرده شرم تو باد
ميکنم در روز محشر از تو داد

روسياه دنيي و عقبا شدي
دست را در صورت فتوي زدي

کشتن عطار در دين من است
قتل او ايمان و تلقين من است

اي خوارج در شريعت محکمم
پيش بوبکر و علي پر محرمم

پيش عطار است تفضيل علي
کشتني باشد در اين فتوي بلي

در همين معني تامل کن دمي
گر شريعت را تو يارو محرمي

نيک باشد در جهان بغض علي
اين نه ايمانست که باشد جاهلي

من بحيدر محرمم در خون و رگ
قدر او کي داند اينجا گاه سگ

در شريعت راه حيدر رفته ام
بر جميع سروران زآن سرورم

مرتضي را تو مکن با کس قياس
زانکه در حق است غرق آن حق شناس

هرکه مرد است او سرش اينجا علي ست
در شريعت پاک همچون متقي است

من ضمانت ميکنم در روز حشر
آنکه احباب علي را نيست نشر

او ب آورده سر از مرآت جيب
او نموده در جهان اسرار غيب

غير او درس حقيقت کس نگفت
او ز لفظ مرتضي اين در بسفت

گفت حق ديدم بپرسيدم ورا
کي بود تقليد در اسرار ما

بغض ما ميراث دارند از پدر
بهر اين بغضند دايم در سقر

اين لسان ديگر کن گوش تو
شو در اين سر لسان خاموش تو

در لسان الغيب خاموشي به است
اين سخن را گر تو بنيوشي به است

در بهشت عدن آيي بيحساب
آيد از رب علايت اين خطاب

منزل خاصان درگاه خداست
کي در او اين حشمت دنيا رواست

بي ولايش کس در اينجا گه نرفت
مر محبان را بود آن تاج و تخت