167906 مورد در 0.15 ثانیه یافت شد.
مصيبت نامه عطار
لاجرم خصمي خود را خاستند
در نياز افتند خو کرده بناز
يک نفس در ديده خويشم نهند
باز ماند يک سر موي از عيان
پاي از سر ناپديد و سر ز پاي
هر دو را دعوي آن افتاده بود
وان دگر از عشق گشته پادشاه
لعل و ياقوت و زمرد بي حساب
هم ز لعلت سرخ روي گلشني
نقد قلبم را بزري کن بدل
حصن کعبه خانه خاص خداست
سنگ را از کعبه ره در پيش نيست
پاي ازان ماندست دايم در گلم
وز چو من افسرده درمان مخواه
مرد را افکند آن آهن در آب
از گران باري نگون افتاده گير
زانکه نتوان کرد کاري روز مرگ
گفت کار من کنيد اي جمع راست
هين فرو کن پاي و جان ده زود جان
تو کجا بودي کنونت شد خبر
وين زمان هم در حسابي و شمار
چندشان فرمائي آخر انتظار
ميشد و تعجيل بودش بيشمار
گوئي افتادست در دکانت آب
هست آبي زان سوي پل سربسر