اشتر نامه عطار

با سپاهي بيعدد در پيش قصر
روي بنمودم که بودم شاه عصر

تا قصاص خود کنم زان شوم باز
در نهان گفتم که اي داناي راز

ناگهان ديدم که آن بد اصل جست
در پس پشت و دو دست من به بست

بود صحرائي مرا در پيش شهر
آوريد آنجا مرا از زهر و قهر

جمله لشکر پيش بودندش سجود
چشم من حيران در آنجاگه ببود

در نهان گفتم که اي داناي راز
اين عجب سريست کار من بساز

بود او تنها و لشکر سوي او
شاد ميرفتند در پهلوي او

راه او با جمله لشکر مي بريد
بند او در گردن من مي کشيد

بودم اندر پس دوان مانند سگ
ميدويدم بند در گردن بتک

آوريد اينجا که اين گور منست
خيمه و خرگاه در اينجا به بست

پس فرود آمد در اينجا شادمان
بشنو اين حکم خداي غيب دان

تير بنهادند لشکر در کمان
بشنو اين سر خداي غيب دان

جامه سبز عجايب در برش
بود نوراني بکل پا و سرش

در زمان او از ميان دوپاره شد
از جهان جان ستان آواره شد

از نهان برخواند چيزي ناگهان
در دميد آنگاه او باد دهان

روي کردند آنهمه در سوي پير
کز براي حق تو ما را دستگير

جملگي در حال صحت يافتند
بار ديگر عز و قربت يافتند

در قدم افتادم او را بر نياز
گفتم از بهر خدا کارم بساز

هر که او در ترک دنيا زد قدم
درگذشت از کفر و از اسلام هم

گر برون آئي ز يک يک پاک تو
خوش بخواب اندر شوي در خاک تو

اوست باقي چه ازل چه در ابد
او يکي بس قل هوالله احد

اين دو روزه عمر ترک خويش گير
در سلامت رو، صلاحي پيش گير

يک دو روز اينجا قراري پيش گير
در سلامت رو صلاحي پيش گير

در زمان و دور عيسي پاک تو
بار ديگر زنده گردد خاک تو

تو گواهي ده که او از مريم است
همچو او در عرصه عالم کم است