هيلاج نامه عطار

يکي بينند هم از خويش اينجا
حجاب اينجايگه در پيش اينجا

ز دردت از کجا اينجا زنم باز
از آنم در حقيقت صاحب راز

همه درد است در صورت حقيقت
که بيشک اوست کل عين طبيعت

چو جان شد جسم دم دم باز آمد
دگر در کبر و نقش کار آمد

خبر دارد که جانانست با او
ولي در پرده پنهانست با او

چو من برگفت جانان سر نهادم
از آن اينجا در معني گشادم

منم امروز اندر دار معني
خدا را يافته در دار دنيا

بجز جانان نديدم اندر اينجا
مرا بگشاده او کلي در اينجا

يکي بين باش و در يکي نظر کن
تو يک بيني وجودت را خبر کن

بجز يکي مبين در پرده اينجا
مشو آخر همي گم کرده اينجا

اگر واصل چو من گردي در اينجا
ترا اسرار گردد روشن اينجا

اگر واصل شوي در جسم و جانت
يکي بيني تمامت جان جانت

که ميگويم خدايم در جهان بين
تو امروزم يقين گنج نهان بين

بترسان خلق را زين گفت شيخا
که جان تو چنين در سفت شيخا

اشتر نامه عطار

هر زمان در منزلي ديگر رود
گاه بي پا و گهي بي سر رود

کوکبان چرخ حيران گشته اند
با فلک در رقص گردان گشته اند

جمله ذرات پيدا و نهان
نقطه من گشت در هر دو جهان

اولين و آخرين عشقست و بس
عقل سودا مي پزد در هر نفس

عشق جانان ديد و جانان گشت کل
در عيان عشق پنهان گشت کل

اول آدم در فناي عشق بود
گشت پيدا ظاهرش بود و نبود

اول آدم سوي هر ذره شتافت
تا بخود در ره نتافت او ره نيافت

سوي ظلمت آشيان نور کرد
بعد از آن رو در بهشت و حور کرد

بندگي ما را تو مطلوب آمدي
در محبت عين محبوب آمدي

تا مرا راهي نمايي از رهت
زانکه آدم هست خاک در گهت

جزو و کل ذات تو مي بينم همه
در دم آدم فکندي دمدمه