ديوان صائب

اگرچه صرف در وصف تو کردم فکر صائب را
به تحسيني نکردي شرمسارم، اين چنين باشد!

زتاب عارضت آب طراوت سوخت در جويش
ميان مردمان آيينه ديگر با چه روا باشد؟

پريشان گفتگويي کز خط تسليم سر پيچد
بهل تا از رگ گردن طنابش در گلو باشد

قبول سجده بت نيست در لوح جبين من
چرا طغراي صندل از کنشتم آرزو باشد؟

نيم چون کعبه در قيد لباس از تن پرستيها
زعرياني پرندي چون کنشتم آرزو باشد

نهان در ابر دايم آفتاب زندگي باشد
سياهي نيل چشم زخم آب زندگي باشد

ز اوقات گرامي آنچه صرف عشق مي گردد
به ديوان قيامت در حساب زندگي باشد

به مرگ اختياري هر که واصل مي تواند شد
چرا در عالم پر انقلاب زندگي باشد؟

نباشد دفتر ايام را چون من کهنسالي
اگر شبهاي هجران در حساب زندگي باشد

شود هر فردي از اوراق عمرم دست افسوسي
اگر اوقات طاعت در حساب زندگي باشد

به دوزخ گر برندش در بهشت جاودان باشد
دل صد پاره هر کس کباب زندگي باشد

به دست دختر رز اختيار خويش را دادن
در آيينه خردمندان نه از مردانگي باشد

زفيض چشم حق بين در بياباني است جولانم
که آنجا هر سياهي کعبه مقصود مي باشد

تفاوت نيست پيش بلبلان در خرده هاي گل
به چشم عارفان هر اختري مسعود مي باشد

نگردد با بصيرت جمع در زير فلک بودن
گريزان چشم بيناي شرر از دود مي باشد

بود از گردش پرگار دور عيش مرکز را
گشاد اهل دل در حلقه توحيد مي باشد

عنان برق را ابر سيه صائب نمي گيرد
نماند در جگر آهي که آتشبار مي باشد

مشو زنهار در دولت زحال دوستان غافل
که اين خواب گران با دولت بيدار مي باشد

زغيرت پير کنعان چشم بندي مي کند، ورنه
متاع يوسفي در هر سر بازار مي باشد

دل آگه مجو از ساکنان خانقه صائب
که در کوي خرابات است اگر هشيار مي باشد

مرا نگذاشت در سر هوش لعل آبدار او
مي ممزوج اينجا بيشتر پرزور مي باشد

به قدر اختصار از خانه لذت مي توان بردن
حلاوت فرش در کاشانه زنبور مي باشد

زعمر رفته جز کلفت نباشد حاصل پيران
که در دنبال، گرد کارواني بيش مي باشد

دهد چون مشکلي رو، دست در دامان ساقي زن
که مي روشنگر آيينه ادراک مي باشد

زغفلت عين ادبارست اقبال خودآرايان
که دايم ديده طاوس در دنبال مي باشد