167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان صائب
که يوسف بر لب نيل آرزوي آب چه دارد
خدا از کامجويان ماه کنعان را نگه دارد
وگرنه هر شراري در دل آتشخانه اي دارد
زليخا بي تکلف عشق نامردانه اي دارد
در ايام بهاران مي عجب کيفيتي دارد
درين درياي پرآشوب هر کس خلوتي دارد
به چشم مور اگر ملک سليمان وسعتي دارد
به ظاهر خوشه گندم اگر جمعيتي دارد
زمين دردمندان خاک حاصل پروري دارد
سر هر کس که اينجا با سر زانو سري دارد
که هر تبخاله اي در پرده دل کوثري دارد
که ديدنهاي رسوا عشق را مستور مي دارد
زنزديکي مرا پاس ادب مهجور مي دارد
که دلها را از ان شيرين شمايل باز مي دارد؟
صدف انديشه اي از تلخي دريا نمي دارد
وگرنه آن رخ نازک تماشا برنمي دارد
زمين خانه اين سفله مهمان برنمي دارد
که بيجوهر بود تيغي که سوزن برنمي دارد
به پيش پا نظر کن تا چراغت روشني دارد
اگر ما را نخواني، نامه ما خواندني دارد
جرس در پرده شبها عجب ناليدني دارد
که ديدنهاي رسمي در عقب واديدني دارد
به اوراق پريشان خزان گرديدني دارد
که دام خويش را صياد زير خاک نگذارد
که در کوي تو چون خورشيد سر بر خاک نگذارد