ديوان صائب

از دهان پاک مي گردد سخن کامل عيار
قطره چون افتاد در دست صدف گوهر شود

آتش سوزان بود نزديکي سيمين بران
رشته در عقد گهر هر روز لاغرتر شود

درشمار نقطه سهوست در ديوان حشر
خون گستاخي که داغ دامن قاتل شود

زردرويي در شراب بي خمار عشق نيست
روز محشر خون ما گلگونه قاتل شود

چربي پهلوست آبستن به رنج لاغري
روي در نقصان گذارد ماه چون کامل شود

سرعت سيلاب در آغوش پل گردد زياد
چون دوتا گرديد قامت، عمر مستعجل شود

موش با جاروب در سوراخ نتوانست رفت
خواجه با چندين علايق چون به حق واصل شود؟

در زوال خويش دارد سعي همچون آفتاب
هر که از پستي به معراج شرف مايل شود

سيل را هر موجه دريا عنان ديگرست
رهنورد شوق کي آسوده در منزل شود؟

دست از تعمير تن بردار در پيرانه سر
راست نتوان ساختن ديوار چون مايل شود

چار ديوار قفس از نغمه رنگين من
در بهاران چون حريم گلستان پر گل شود

دست ارباب مروت در حناي غفلت است
زخم ما را خون گرم ما مگر مرهم شود

نرگس مست تو از مي مي شود هشيارتر
سرمه خواب گران در چشم آهو رم شود

برق را آسودگي در جامه فانوس نيست
راز عاشق اخگر پيراهن محرم شود

بيستون را جان شيرين کرد در تن کوهکن
عشق اگر بر سنگ اندازد نظر آدم شود

از دورويان در جهان آثار يکرنگي نماند
کاش زين گلزار اين گلهاي رعنا کم شود

گرچه در سنگ ملامت چون شرر گردد نهان
از سر ديوانه هيهات است سودا کم شود

نيست ممکن پختگي تحصيل کردن در وطن
خامي عنبر کجا از جوش دريا کم شود؟

ديده آيينه را در خواب کردن مشکل است
خيره چشمان را کجا ذوق تماشا کم شود؟

رتبه آزادگي بالاترست از بندگي
هر که فهميده است، در دولت غرورش کم شود

در طلب چون صبح عالمتاب هرکس صادق است
نيست ممکن قرص خورشيد از تنورش کم شود

نشأه گفتار صائب گشت در پيري زياد
مي شود پرزورتر چون باده شورش کم شود

نيست در پيکان سرايت خنده سوفار را
تنگي دلها کي از لبهاي خندان کم شود

وسعت مشرب کند هموار وضع چرخ را
شور سيلاب بهاران در بيابان کم شود

حسن کامل مي کند کوتاه دست زلف را
در بلندي سايه خورشيد تابان کم شود