167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان صائب
در تماشاگاه او آيينه ها ميخانه بود
دست ما در زير سنگ سبحه صددانه بود
شب که مهتاب خيالش فرش اين غمخانه بود
هوشياران را تلاش همت مستانه بود
آسمانها در شمار سبزه بيگانه بود
چشم خواباندن به ظاهر شرط صيادي بود
جغد را ويران گواراتر زآبادي بود
بخيه بيکارست زخم تيغ چون کاري بود
کف به روي دست دريا از سبکباري بود
آرزو در سينه من چند زنداني بود؟
باغبان باغ بايد غنچه پيشاني بود
بوالهوس را دست بر سيب زنخدانت نبود
محشر لب تشنگان چاه زنخدانت نبود
دست يغمايي در آغوش گلستانت نبود
غير صائب بلبلي در باغ و بستانت نبود
چشم دريا در خمار شبنم گوهر نبود
غنچه اين باغ را در جيب هرگز زر نبود
کوه غم بر خاطرم از سنگ بد گوهر نبود
خانه روشندلان دربان نمي گيرد به خود
در شکر تا سينه از شيريني مضمون رود
تيزي سوزن کي از قرب مسيحا مي رود؟
يوسف اينجا بر سر راه زليخا مي رود
گردباد از وادي ما کي سلامت مي رود؟
هرکه بي منت به زيربار منت مي رود
اين سزاي آن که در دنبال شهرت مي رود