167906 مورد در 0.09 ثانیه یافت شد.
ديوان سنايي
لاجرم در ما ز دانش مايه صد چندان بماند
منت ايزد را که جان در مدحت سلطان بماند
در جهان مشتي بخيل کور و کر و لال ماند
بوحنيفه رفت و زو در گرد عالم قال ماند
شد نجاشي وز فسونش چند گون اشکال ماند
در مداين از بناي قصر او اطلال ماند
يک گره را گنجها بر طاعت و اهمال ماند
چشم عبرت کور و گوش زيرکي کر کرده اند
زان که اهل فسق از هر گوشه سر بر کرده اند
با عمر در عدل ظالم را برابر کرده اند
مومنان زفت را بي زور و بي زر کرده اند
لاف خود افزون ز پور زال و نوذر کرده اند
مر مخنث را امين خوان و دختر کرده اند
تا دگر ره بر سر آن لاف رعنايي شدند
لاجرم هر جا که خفت از خاک او عنبر برند
همچنان باشد که از جاهل دوصد کشور برند
هر که زلف يار دارد چنگ چون در ما زند
کي شود در دل چو لاف از رنگ نابينا زند
آتش اندر سعد و نحس گنبد خضرا زند
تکيه کي بر مسند «لا خوف » و «لا بشري » زند
چون خنثي و مخنث نه مرد و نه زنند
رفتم آنجا گر چه راهي صعب و شب ديجور بود
اي بسا درويش دل ريشا که او مذکور بود
زان که هر سنگي در آن ره بر مثال طور بود
زان که نام من رهي در عاشقي مشهور بود
صورت هستي نديدم نقش من مقهور بود
رخش او گوساله گردد گر همه رستم بود
جبرئيل آنجا چو طفل ابکم و الکن بود
پس به جان و دل بخر گر عاقلي ارزان بود
ديده از غيرت ببوسد دوست را جويان بود
گر نه فردا روزگارت را به غم تاوان بود
خواب در ديده او جز سر پيکان نشود
تا که از جان نبري جفت تو جانان نشود
زان که گاه طمع او بر در خصمان نشود
مرد را باديه بر ياد تو بستان نشود
زان که بي لطف تو کس در خور غفران نشود
هيچ دل در ره دين معدن عصيان نشود
آن لب پر شکر و در تو خندان نشود
صدق اين قول چه داند که خراسان نشود
هر که را بوييست همچون عود بر آذر نهيد
عقل را چون بر کله پشميست بندش بر نهيد
آن گه ي با يار آهو چشم برتر بر نهيد
گر مسلمانيد يک ره نام من کافر نهيد
ور موافق خواهي اي دجال يک ره سر برآر
باش تا در خاک بيني شر شور و شور شار
باش تا در جلوه ش آرد دست انصاف بهار
چون پلنگي بر يمين داري و موشي بر يسار
کشت کردي ليک خوکست و ملخ در کشت زار
نفس را آن پايمرد و ديو را اين دست يار
آن به حق ندهي و پس آسان بپاشي در شيار