167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان صائب
دايم درين پياله شراب سبيل هست
ورنه براي تشنه لبان سلسبيل هست
در پاي خم شکسته شود هر سبو که هست
دلهاي آب کرده بود، شبنمي که هست
چون صبح در خوشي به سر آور دمي که هست
در دل کند مشاهده هر عالمي که هست
چاه فرامشي است همين محرمي که هست
در پيري اين سياه درون اين نگار چيست؟
دلبستگي به اين نفس متسعار چيست؟
غير از شکست، عاقبت اين سفال چيست؟
جز طي عمر در گره ماه و سال چيست؟
گر در تو هست حالتي، اظهار حال چيست؟
دلبستگي به خار و خس آشيانه چيست؟
از حسرت کنار، غم بيکرانه چيست؟
در خواب ناز رفته چه داند فسانه چيست؟
غير از صفاي وقت در آيينه خانه چيست؟
زخم دو تيغه باز تو از ذوالفقار کيست؟
جز کلک صائب از قلم مشکبار کيست؟
هر دم مرا به عالم ديگر برنده کيست؟
اين ميوه هاي خام جهان را پزنده کيست؟
باشد يتيم اگر گهر من غريب نيست)
يک پله فراز جهان بي نشيب نيست)
گلميخ آستان تو بي عندليب نيست
در طالع شرار و دخان بازگشت نيست
دردي که بي دوا نشد آن را علاج نيست