167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان اوحدي مراغي
دگر چو روي به پيچم به من در آويزد
که شنيد اين همه هندو؟ که ز چين برخيزد
سود تو مي بري، بهل کز تو مرا زيان رسد
دست من گويي: بدان گوي گريبان کي رسد؟
تا نرنجانم شبي، در دم به درمان کي رسد؟
گوش بر ره، چشم بر در، تا که فرمان کي رسد؟
بر خوردن از سيمين برش بند قبا را مي رسد
ما نيستانيم، اي پسر، هستي خدا را مي رسد
به سرخي آنچه باقي مانده از طومار بنويسد
آن روز که من جويم شهريش بها باشد
در آب ديده سرگردان بسان آسيا باشد
ناله و زاري من بر در و بامت باشد
مرا از هر که در جنت نظر سوي تو بس باشد
چون رود پاي دل خسته؟ که بندش باشد
چمان اندر چمن مستانه فرزين وار خوش باشد
دلش هم خوابه اندوه و جانش جفت غم باشد
همايون دولتي کش چون تو باغي در حرم باشد
کسي کز پاي بنشيند به غايت بي قدم باشد
که اندر کشور خوبان جفا بر بي درم باشد
آن دم که بينم او را، ماهي تمام باشد
آن کسي آسان رود کين شيشه در بارش نباشد
اين چنين صوفي، عجب دارم، که زنارش نباشد
کين بي خلاف نبود و آن بي شکن نباشد
هر که عاشق گردد، او را در دل آرامي نباشد
بر چنين آتش گذشتن کار هر خامي نباشد
وين کجا داند کسي کش پاي در دامي نباشد؟
تا چه معشوقي؟ که کس را از لبت کامي نباشد
بر هم نزنم ديده گر در نظر او باشد
هر چيز که پيش آيد زان پيشتر او باشد
هم بدرقه او گردد، هم راهبر او باشد
جز رنج دل شيفته تعبير چه باشد؟
دل شيفته مي گردد، تن زار همي باشد
دست و دل من سالي از کار همي باشد
بيا، گو: بلبل مشتاق اگر داماد خواهد شد
که خاکم کرد و خاکم نيز هم بر باد خواهد شد
ز بند او نمي دانم که چون آزاد خواهد شد؟
مي درآيد، که گل زرد به در خواهد شد
از همه ذرات کون او چو خريدار شد
بر دل من زور کرد عشق چو در کار شد
آن نالها که از دل من بر اثير شد
از براي آن تنم چون موي و دل چون قير شد
بعد از آن عمر درازم در سر تعبير شد
مي روم اين راه، کو هم به دري مي کشد
تا لاجرم در عشق او نامي که ديدي ننگ شد
جانم چو زنگي در طرب، زان باده چون زنگ شد
کز غم خوبان بجز بي حاصلي حاصل نشد
هيچ نديديم و عمر در سر کار تو شد
گر پس از عمري ميسر شد مرا کاري چه شد؟
به شرط آنکه بر آن آستان و در بچکد
گل آب گردد و از دست باغبان بچکد