کشکول شيخ بهايي

گفت با رو، رو فداي ليلي باش
همچو من در دعاي ليلي باش

آنان که محيط فضل و آداب شدند
در جمع کمال شمع اصحاب شدند

ره زين شب تاريک نبردند برون
گفتند فسانه اي و در خواب شدند

نبشته در اين هر دو آلوده طشت
زخون سياوش بسي سرگذشت

جهان گرچه آرامگاهي خوش است
شتابنده را نعل در آتش است

مقيمي نبيني در اين باغ کس
تماشا کند هر يکي يک نفس

دو در دارد اين باغ آراسته
درد و بند از اين هر دو برخواسته

در و هر دمي نوبري ميرسد
يکي مي رود، ديگري ميرسد

در اين دم که داري به شادي بسيج
که آينده و رفته هيچ است هيچ

کيسه برانند در اين رهگذر
هر که تهي کيسه تر، آسوده تر

خار که هم صحبتي گل کند
غاليه در دامن سنبل کند

بهاي در بزرگ از بهر اين است
کزاول با بزرگان هم نشين است

مي دانستم که عهد و پيمان مرا
در هم شکني ولي بدين زودي نه

آن کس که در اين دهش مقام است
آسوده دلي بر او حرام است

معرفت اندر گل آدم نماند
اهل دلي در همه عالم نماند

مبين در عقل کان سلطان جان است
قدم درعشق نه کان جان جان است

در خاطر هر که عشق ورزد
عالم همه حبه اي نيرزد

- در برج ثور نشانه ي خشک سالي، راهزني، خراب کردن و خون ريزي است.

- در سنبله، نشانه ي ستم، جور و تخريب به جنگ است.

- در دلو نشانه ي جنگ و اسارت، ستم و تغيير اخلاق مردمان و اوضاع ...

- در حوت نشانه ي خرابي برخي شهرها، حريق، غرق و فساد احوال است.

عاشق هميان شدي لاغر ميانش کن ز بذل
خوبي محبوب زيبا در ميان لاغر است

معني دز ترک آمد، مقبلي کو برد بو
زامتثال امر ذر در ترک دنيا بوذر است

گر عروج نفس خواهي بال همت برگشا
کانچه در پرواز دارد اعتبار اول پر است

يک: اين که بنگري آيا در آن روز از تو خطائي سرزده است يا نه؟