کشکول شيخ بهايي

من از دامن چو دريا ريخته در
گريبانم ز سنگ طفل ها پر

آنچه از حروف و کلمات در قرآن آمده است، به قرار زير است:

آن عرابي بشتر قانع و شير
در يکي باديه بد مرحله گير

ناگهان جمعي از ارباب قبول
شب در آن مرحله کردند نزول

آمد آن طرفه عرابي از راه
ديد آن بدره در آن منزلگاه

ورنه تا جان بود اندر تنتان
در تن از نيزه کنم روزنتان

اگر در هر امري، دوست خويش سرزنش کني، ديگر کسي که سرزنشش نکرده ...

و اگر در خرد چون من بود، بردباري پيشه کنم تا بزرگوارتر از همگن ...

ترا تاهست ناهموارئي در خود غنيمت دان
درشتيهاي دور چرخ را کان هست سوهانش

ديگري گفت: در اين روزها که چونان پرندگان درگذرند، توشه ي آخرت ...

... تو بي آن که داني در تو است، و بيماريت نيز هر چند انکار کني در ...

گفتم همه ملک حسن سرمايه توست
خورشيد فلک چو ذره در سايه ي توست

در خواب مده رهم به خاطر که مباد
بيدار شوي زاضطراب دل من

اي دل طلب علوم در مدرسه چند
تحصيل اصول و حکمت و هندسه چند؟

ابراهيم خواص در هيچ شهر بيش از چهل روز نمي ماند.

... بدنيا آمديم، غافل در آن مانديم و ناخشنود ترکش کنيم. ...

در اين پرده يک رشته بيکار نيست
سر رشته بر کس پديدار نيست

گفت: در خانه ي اويم همه عمر
خاک کاشانه اويم همه عمر

سازگار تو بود در همه کار
بر مراد تو بود کارگزار

گفت: رورو که عجب بي خبري!
به کزين گونه سخن در گذري

چشمي داري و عالمي در نظر است
ديگر چه معلم، چه کتابت بايد

با بزرگي که در آن کشور بود
بر سر اهل صفا سرور بود

هست از اين طعم در اين منزلگاه
پنجه ي کسب خلايق کوتاه

چون مه چارده در حسن تمام
بر سر سر و کله گوشه شکست

شيوه ي جلوه گري کرد آغاز
آن فروزان چو مه در برو بوم