ديوان شاه نعمت الله ولي

عين آب حيات چشمه ماست
چشمه در چشم و ما به جان تشنه

ديده روشن به نور طلعت اوست
غير او در نظر نگارم نه

نفسي بي هواي سيد خويش
در همه عمر خود برآرم نه

در دو عالم جز يکي دانيم نه
غير آن يک را يکي خوانيم نه

گر خيال غير آيد در نظر
نقش او بر ديده بنشانيم نه

عشق جانان روز و شب در جان بود
يک نفس بي عشق جانانيم نه

عشقبازي آيتي در شأن ماست
عاقلي را نيک مي دانيم نه

درد دردش همچو سيد مي خوريم
در پي دارو و درمانيم نه

صورتي در آينه بنمود تمثالش عيان
شد ز عکس نور آن معني مصور آينه

گر بود آئينه روشن روي بنمايد ترا
ورنه کي بيني جمالش در مکدر آينه

بر نداري آينه از پيش رويش يک زمان
همچو سيد گر ببيني روي خود در آينه

روي او در آينه بيند عيان
هر که را باشد منور آينه

ساغري مي نوش کن شادي ما
نعمت الله را ببين در آينه

روشن است آئينه گيتي نما
حسن او پيدا شده در آينه

عشق در دور است از آن دوران او
دايما باشد مدور آينه

آينه داريم دايم در نظر
مظهر ما او و مظهر آينه

گوهري را در صدف بنهاده اي
چشم ما را عين دريا کرده اي

ديده اهل نظر ديدي بسي
در نظر ما را چو نور ديده اي

گر چو سيد سوختي در آتشش
چون شرر بر جان چرا لرزيده اي

عقل دورانديش ما در عشق تو
نيست الا بيدلي ديوانه اي

غرقه خوناب دل شد چشم ما
در نظر داريم از آن دردانه اي

از فروغ آفتاب روي او
ماه روئي هست در هر خانه اي

در چشم ما نظر کن تا نور او ببيني
روشن بتو نمايد منظور بي حجابي

مانند گفته ما خواننده اي نخواند
قولي به اين لطيفي ننوشته در کتابي

در چشم روشن ما غيري نمي نمايد
چشمي که غير بيند دارد خيال خوابي